Entrevista a David Díaz
David Diaz
www.david-diaz.es
David Díaz (Madrid 1974), ao contrario que a maioría dos fotógrafos que empezan na fotografía para pasar despois, ben por devoción ou ben por obriga, ao retoque fotográfico, empezou retocando e restaurando fotografías. E foi despois de ter a técnica e a experiencia suficientes como para afrontar calquera reto cando decidiu retocar as súas propias imaxes mergullándose no mundo da fotografía. Quizais sexa esa a razón pola que as súas fotografías contan cun aire e cun estilo propio, onde o retoque está presente na imaxe, pero sempre dunha maneira moi realista. É perfeccionista e meticuloso ao máximo sempre que se pon detrás da súa táboa dixital.
DobleClic: Como aprendiches a crear e a retocar imaxes? O traballo con ordenadores é mecánico ou ten compoñentes de talento e inspiración?
David Díaz: Aprendín estudando retoque fotográfico por ordenador e pasando horas e horas detrás da pantalla retocando e perfeccionando a técnica para conseguir que os meus retoques pasen o máis desapercibidos posible, o que podería chamarse retoque fotorrealista, onde o retoque é evidente, pero sempre tentando que quede o máis real que sexa posible. Para isto, axudoume moito o meu traballo como restaurador de fotografías antigas, onde cada imaxe é un reto, e onde tes que abordar diferentes técnicas para obter sempre o mesmo fin, que a imaxe pareza tan real coma o día que se tomou. Esta é a razón pola cal cheguei a ser tan detallista nas miñas fotografías.
Leer más
Versións Modernas de Obras Clásicas
Make a Frames presentou unha colección de versións modernas de obras clásicas da arte. A versión dá unha perspectiva contemporánea pinturas formato fotográfico de Diego Rivera, Gustav Klimt, Kingman Eduardo, Pierre Mignard, Cassatt Mary, Pablo Picasso e Marc Chagall. Todos eles viran en torno ao tema da maternidade, como base e proporcionar un exercicio excelente, fermoso e cariñoso na creatividade e paixón pola arte.
Leer más
Andreas Gursky
Andreas Gursky naceu Leizpig, 1955 Fotógrafo alemán.Con curta idade, a súa familia trasládase a Dusseldorf onde o seu pai inícialle na fotografía. Estuda na Academia das Artes desa cidade e na Folkwangschule de Essen, fundada por Otto Steinert. Nos seus comezos adopta un estilo próximo ao dos seus mestres, Bernd e Hilla Becher, quen desenvolven a finais dos 50 unha nova estética fotográfica caracterizada por temas de arquitectura industrial anónima e abandonada que hoxe é coñecida como a nova obxectividade. En 1984 abandona este estilo e retoma unha observación máis espontánea da realidade, con escenas alagadas de luz que lembran a obra de novos artistas americanos como Stephen Shore ou Joel Sternfeld. A súa obra dá un xiro decisivo en 1990, por mor dunha viaxe a Xapón no que fotografa o centro bolsista de Tokio e que lle leva a recuperar os precisos métodos dos Becher e dos fotógrafos comerciais. No transcurso da década do noventa incorpora á súa obra a manipulación dixital. A súa obra púxose en relación co discurso da posmodernidad; realiza unha aguda análise do comportamento social estandarizado, produto dun mundo transformado pola alta tecnoloxía e a globalización, diso que a serialización como tema nas súas imaxes, usualmente de gran formato, sexa frecuente. Expuxo en institucións de todo o mundo, por exemplo: Kunsthalle Zúric (1991), De Appel de Amsterdam (1992), Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía. MNCARS (2001), Centre Pompidou (2002), MoMA de Nova York (2005), ICA London (2006) ou Kunstmuseum Basel (2007), entre moitos outros. Leer más
Philippe Halsman
Halsman naceu o 2 de maio de 1906 en Riga no seo dunha familia xudía e estudou enxeñaría en Dresde. En 1928 foi acusado publicamente de parricidio; o seu pai que tiña por nome Morduch caeu e morreu durante unha excursión campestre nos alpes austríacos, con todo a xente dos arredores non dubidou en acusalo de cometer asasinato, influídas pola súa orixe xudía e do antisemitismo existente e a falta doutras probas. Sería levado a xuízo e condenado a catro anos de cárcere e de non ser pola presión dun destacado grupo de intelectuais, entre os que se atopaban Sigmund Freud, Thomas Mann e Albert Einstein, pasase entre reixas máis tempo dos dous anos que de seu estivo. Despois instalouse en París onde traballou como fotógrafo de moda independente e colaborou na revista Vogue. En 1940, comezada a Segunda Guerra Mundial e ante a inminente chegada do exército alemán marchou aos Estados Unidos con axuda de Albert Einstein, onde alcanzaría fama mundial, chegando a realizar máis de cen portadas para a revista Life. En 1947 obtivo a nacionalidade estadounidense.
Se por algo se caracterizou Halsman foi polo seu enxeño, materializado sobre todo a través da técnica do «jumping style» ou «jumpology», á que el deu orixe. Tratábase de retratar á persoa saltando, para así conseguir unha imaxe desta moito máis real, máis verdadeira, sen artificio ningún, sen que o cerebro puidese controlar a expresión do rostro. «Nun salto, a máscara cae. A persoa real faise visible», explicaba Halsman. O resultado era unha imaxe da persoa ben distinta a como adoitaba aparecer, e por iso con gran atractivo para o público, estas «imaxes de saltos» publicáronse en 1949 alcanzando gran éxito. Non todo eran saltos, pero sempre as súas fotografías mostraban situacións divertidas, e algunhas, algo provocadoras.
Leer más
Fotografía con Exposicións Longas
Brillante colección de fotografías con tempo de exposición longo, mostrandonos unha realidade paralela que o ritmo dos nosos ollos e do noso cerebro non alcanza a sentir.
A historia da fotografía comeza no ano 1839, coa difusión mundial do procedemento do daguerrotipo, desenvolvido e perfeccionado por Daguerre, a partir de experiencias previas inéditas de Niépce.
O «ano cero» é 1839. Pero os seus antecedentes arrincan co descubrimento da cámara escura, e as investigacións sobre as propiedades fotosensibles de certos materiais, como o ennegrecimiento dos sales de prata.
A fotografía nace en Francia, nun momento de tránsito da sociedade pre-industrial á sociedade industrial, favorecida polas innovacións técnicas da época. Tamén inflúe no seu nacemento a filosofía positivista, que establece que cada elemento da Natureza debe ser probado empíricamente. A burguesía é a clase social dominante do momento, que utiliza o retrato como instrumento de autorrepresentación, e afirmación do seu ascenso social.1
En 1816 Niépce obtén unha primeira imaxe negativa, imperfecta e inestable, cunha cámara escura. En 1826, consegue a súa primeira heliografía, partindo do betún de Judea ou asfalto.
Leer más
Fotografías históricas recreadas en Lego
Un dos xoguetes que a marcado historia é Leigo, xa que nos leva a un mundo de imaxinación construído por pezas coas cales podes darlle forma a un mundo de posibilidades para mozos e grandes, é o caso de Mike Stimpson fotógrafo afeccionado quen recrea fotografías históricas con figuras de Leigo.
Stimpson programador de videoxogos de profesión comezou con esta afección desde 2007. «Lunch atop a skyscraper» foi a primeira reprodución onde Stimpson di que tivo que comprar máis de 30 minifiguras de Leigo para asegurarse de que houbese suficiente variedade como para imitar aos homes na foto de Ebbets.
A continuación presentámoslles algunhas das máis representativas desta homenaxe á fotografía e a Leigo.
Leer más
Síguenos!